|
©Christl Vogl
De oude boom en een elfje
"Vertel mij, oude lieve boom
wat maakt je zo verdrietig?"
"Ik had vannacht een nare droom
ik voelde mij opeens zo nietig.
En niemand kan het schelen
of ik hier sta of niet,
ik ben maar een van de velen
en niemand die mij werkelijk ziet."
"Maar lieve, lieve oude boom,
mij kan het zeker schelen,
want iedere keer als ik bij je kom
wil je alles met mij delen.
Het ruisen van je twijgen
je groene dichte bladerpracht
je stilte en je zwijgen
en je verhalen in de nacht.
Je bloesems die zo heerlijk geuren
zijn net een witte zachte droom,
en in de herfst je bonte kleuren
net een sprookje wonderschoon.
Te veel om op te noemen,
en jij bent voor mij een wonder
natuurlijk zijn er heel veel bomen,
Maar jij bent heel bijzonder.
Christl Vogl | 
